Gebiologeerd kijk ik naar een scene van mijn nieuwste verslaving Twin Peaks. Ken je deze cult tv-serie uit de jaren '90 is verdere uitleg overbodig. Mocht je geen idee hebben, geen nood. Ik zal je niet vermoeien met allerlei ingewikkelde verhaallijnen. Ik vertel je alleen datgene wat bij voor mij een glimach zorgde en een golf van enthousiasme om het met je te delen. Het betrof een scene. Een scene uit deze serie.

Onbegrip

In het betreffende fragment is er onbegrip. Tussen twee collega's. Zij werken aan het oplossen van een moord mysterie. De man links wordt door de man rechts in zijn nekvel gepakt. Hij heeft genoeg van de cynische houding van zijn collega en door hem stevig bij zijn stropdas te pakken hoopt hij korte metten te maken met zijn flauwe grappen. De spanning tussen de twee loopt op. Gaan ze met elkaar op de vuist? Albert (de man links) laat het niet op zich zitten, pakt zijn aanvaller nog strakker beet in zijn kraag en spreekt de volgende woorden krachtig uit:

TwinPeaksfoto1

"Luister goed! Ik mag dan cynisch zijn maar ik ben meedogenloos in de strijd tegen geweld. Ik ben trots op elke mep die ik incasseer want ik hoor in het rijtje thuis tussen Gandhi en Luther King. Ik voer een wereldwijde strijd. Ik keur elke vorm van wraak en agressie ten sterkste af. De basis van dergelijke methoden.....is liefde. Ik houd van jou, sheriff Truman."

Roeping

Naast een knappe acteerprestatie geeft hij met deze speech aan waarom hij elke ochtend opstaat en zijn werk uitvoert. Hij heeft een roeping. Heb jij weleens nagedacht of jouw baan een betekenis heeft? Wie of wat maak jij gelukkig met jouw werk?

Terug naar overzicht